صبح روز هشتم فروردین، با باباحاجی و مامان شهناز رفتیم شمال. توی راه شکرخدا خوب بودی و اذیت نکردی. از ساری تا قائمشهر خوابیدی! خونه دایی کریم مستقر شدیم. ناهار خونه باباکرم بودیم و شما خیلی جیغ زدی و اذیت کردی. تا شب همین برنامه بود و اصلا آروم قرار نداشتی. روز دوم ابی اینا اومدن و شما یک کمی با رایا بازی کردی و یک کمی بهتر شدی و چندجا عید دیدنی رفتیم. روز سوم اما کلافه مون کردی. یبوست گرفتی و خیلی گریه کردی. همه اش دست منو میگرفتی و میگفتی مامان تموم شد! یعنی پی پی کردی تموم شد!!! و پشتش میگفتی لالا!!! خونه دایی اینقدر گریه کردی که همه کلافه بودن. میدونستم اگ

اسم چیزی رو ندونی، یا حال و حوصله نداشته باشی و بهت میگیم: کجا بریم؟ میگی: خُدَمَ! خُدَمَ بخور! خُدَمَ بده! خُدَمَ.بریم!!! (میخوام) رو میگی(میخایا) !!! میخایا برم بیرون! میخایا بازی کنم دیشب رو تخت اتاقت خوابوندمت و خودم پایین تخت خوابیدم. فقط دو بار بیدار شدی و خوب خوابیدی خداروشکر. از بالای راه پله گتوپ میندازی پایین و خودت پله ها رو میری پایین تپپ ها رو میاری بالا و دوباره و دوباره و دوباره. خدا خودش نگهدارت باشه بعضی جمله هات مثل من و بابا میگی. مثلا من به بابا میگم: ماشین درست کن براش، شما هم وقتی میخوای چیزی برات درست کنم میدی بهم میگی: درست کن بَیاش (بر

این چند وقت، فقط بزرگ شدی! همه چیزو میفهمی، همه حرکات مارو ضبط میکنی و زیر نظر داری. خیلی بیشتر خودتو بهم میچسبونی. البته فکر میکنم به خاطر دو روزی بود که من و بابا صبح تا غروب رفتیم سمنان واسه کلاس های نظام مهندسی و شما یه روز پیش مامان جون و یه روز پیش مامان شهناز بودی. انگاری اذیت شدی از نبودنمون. یک روز هم واسه امتحان نزدیک 4-5 ساعت پیش مامان شهناز موندی که خیلی اذیتش کردی. توی جمع دوتا خونواده عصبی هستی و همه اش داد میزنی و زور میگی. ولی اگه تنها باشی خیلی دختر خوبی هستی و اذیت نمیکنی زری جون شعر دستمال من زیر درخت آلبالو گم شده بهت یاد داد. خیلی وقته ی